Skip to main content

Mumbai Police (Daring attempt)

                  ഏതാണ്ട് ഒരു വര്ഷം മുൻപാണ്  അവസാനമായി ഒരു മലയാളം ചിത്രത്തെ കുറിച്ച് എഴുതിയത്.  അതിനു ശേഷം മലയാളം ചിത്രങ്ങൾ ഒന്നും കാണാത്തത് കൊണ്ടല്ല , കണ്ടതിനെ കുറിച്ചൊന്നും എഴുതാൻ തോന്നാത്തത് കൊണ്ടാണ്.


കാര്യം പണ്ട് എനിക്ക് പ്രിത്വിരാജിനെ ഒട്ടും ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു, പുള്ളി എന്നോട് ഒന്നും ചെയ്തിട്ടല്ല, എല്ലാ സാധാരണ മലയാളിയെയും പോലെ അസൂയ തന്നെ, പിന്നല്ലാതെ പത്തൊൻപതാമത്തെ വയസിൽ നായകൻ ആയി സിനിമ ഇറങ്ങുക, ഇരുപത്തി മൂനാമത്തെ വയസിൽ സംസ്ഥാന അവാർഡ്‌ കിട്ടുക, ഇറങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിൽ 80% വും സാമ്പത്തിക വിജയം നേടുക, തമിഴിൽ നായകനും വില്ലനും ആയി ചിത്രങ്ങൾ, മണിരത്നത്തിന്റെ സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കുന്നു, ഹിന്ദിയിൽ അഭിനയിക്കുന്നു (അയ്യാ എന്ന സിനിമ അല്ല, aurangazeeb എന്ന ചിത്രം ) മുപ്പതു വയസിനു മുൻപ് producer ആയി മലയാളം സിനിമ എടുക്കുന്നു, ഇന്റർവ്യൂ കളിൽ നന്നായി സംസാരിക്കുക, ഇതൊന്നും കൂടാതെ നമ്മളെ ഒന്നും വിളിക്കാതെ കല്യാണം കഴിക്കുക, മലയാളികളായ നമ്മൾക്കു ഒരാളെ ഇഷ്ടപെടാതിരിക്കാൻ ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും വേണമോ ?

പക്ഷെ ഇപ്പോൾ എന്റെ ഇഷ്ടപെട്ട നടൻ മാരിൽ ഒരാൾ പ്രിത്വിരാജ് ആണ്, മറ്റൊന്നും അല്ല പുള്ളിയുടെ കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് ചിത്രങ്ങൾ തന്നെ "അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ" "celluloid".  രണ്ടും മലയാളത്തിലെ നായക സങ്കല്പങ്ങളെ മാറ്റി എഴുതുന്ന രണ്ടു ചിത്രങ്ങൾ.  ഒരു നായകൻ  എങ്ങനെ ആവണം എന്ന് മലയാളികള്ക്ക് കുറച്ചു സങ്കൽപ്പങ്ങൾ ഉണ്ട് അത് മൊത്തത്തിൽ അല്ല ഓരോ നായകന്മാര്ക്ക് വേണ്ടി. മോഹൻലാൽ ആണെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ mammotty ആണെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ എന്നൊക്കെ, എന്നാൽ അങ്ങനെ type cast ചെയ്യപെടാത്ത ഒരു നടൻ (താരമോ നക്ഷത്രമോ അല്ല ) ആവാൻ ഉള്ള ശ്രമം ആണ് പ്രിതിവിരാജ് നടത്തുന്നത്  എങ്കിൽ വളരെ നല്ല കാര്യം .



ഇനി മുംബൈ പോലീസിനെ കുറിച്ച് ചിലത്.

1. ഒരു action thriller കാണാൻ ആണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എങ്കിൽ ഈ ചിത്രത്തിന് പൊവാതിരിക്കുക്ക,
2. ഷാജി കൈലാസിന്റെ പോലീസ് ചിത്രം പോലെ ഒരു ചിത്രം ആണ് നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപെടുന്നത് എങ്കിൽ പോവരുത്
3. പാട്ട് ഡാൻസ് ഇവ ഇല്ല
4. sentimental ആയി ഒന്നും ഇല്ല
5. നായകൻ സൽഗുന സമ്പന്നൻ അല്ല (നല്ല വെള്ളടിയും സിഗെരെറ്റ് വലിയും ആണ്)
6. നായിക ഇല്ല
7. വലിയ action സീനുകൾ ഇല്ല (ഒരു സീൻ  മാത്രമേ ഉള്ളു എന്ന് തോന്നുന്നു )
8. മലയാളിയുടെ സദാചാര ഭോധം ചോദ്യം ചെയ്യപെടും
9. കഥയോ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഇവ predictable അല്ല
10. അതി ഭയങ്കര ക്യാമറ, അതി ഭയങ്കര എഡിറ്റിംഗ്, അതി ഭയങ്കര location ഒന്നും അല്ല .

അപ്പോൾ പിന്നെ സ്വാഭാവികം ആയി ഇത് വായിക്കുന്നവർ ചോദിക്കും പിന്നെ ഇതിൽ എന്താണ് ഉള്ളത് എന്ന്?

ഇതിൽ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ തങ്ങൾ പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കഥയിൽ ഉറച്ചു നില്കുകയാണ് ഇതിന്റെ തിരക്കഥ എഴുതിയ സഞ്ജയും ബോബിയും ചെയ്തത്, റോഷൻ andrews അത് മനോഹരമായി സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു (എന്നാലും എന്റെ പഹയാ തനിക്കു ആ കാസിനോവ എടുക്കേണ്ട വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നോ ?).

ഈ സിനിമ ഞാൻ എറണാകുളം സരിത തിയറ്ററിൽ പോയി ആണ് കണ്ടത്, ആദ്യമായി പടം തുടങ്ങി അവസാനിക്കുന്നത്‌ വരെ കാണികൾ  ചിരിക്കുകയോ കൂവുകയോ കയ്യ് അടിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ ഒരു സിനിമ കാണുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു, പടം കഴിഞ്ഞപ്പോഴും ആരും ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല കുനിച്ചു തിയറ്ററിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോവുന്നത് കണ്ടു, ഒരല്പ നേരം എങ്കിലും ആളുകള് അങ്ങനെ അടങ്ങി ഇരുന്നു എങ്കിൽ അതിന്റെ അർഥം സിനിമ അതിന്റെ കർമം നിർവഹിച്ചു എന്ന് തന്നെ ആണ് .

ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിച്ച ഒരാൾ പോലും മോശം ആയില്ല,

NB: വാമ ഭാഗം ഒരു കടുത്ത പ്രിത്വിരാജ് ഫാൻ ആണ്, പക്ഷെ എനിക്ക് ഇഷ്ട പെടുന്ന ഒരുവിധം പടങ്ങൾ ഒന്നും പുള്ളികാരിക്ക്  ഇഷ്ടപെടാറില്ല, പക്ഷെ ഇത് ഇഷ്ടമായി എന്നു പറഞ്ഞു.

കടപ്പാട് : സിനിമയുടെ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്തു തന്ന st: albert സ്കൂളിലെ പാർക്കിംഗ് സ്പേസിൽ ഉള്ള ഫ്രാൻസിസ് ചേട്ടന് :)

Comments

Popular posts from this blog

പോറ്റിയുടെ കണക്കു പുസ്തകം

"ഡാ നീ എനിക്ക് കുറച്ചു കാശു തരാനുണ്ടല്ലോ?" റൂമിന്റെ വാതില്‍ ചാരി നിന്നു കൊണ്ടു പോറ്റി പറഞ്ഞു, ഒരു കയ്‌ കൊണ്ടു നെഞ്ഞിനു കുറുകെ ഉള്ള പൂണൂല്‍ വലിച്ചും മറ്റേ കയ്യുകൊണ്ട് ശുപ്പാണ്ടി തല തടവിയും കൊണ്ടു നിന്നു. നോട്ടം ചുവരില്‍ ഒട്ടിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ടൈറ്റാനിക് പോസ്റെരിലാണ്, "ഏതു കാശു, ഞാന്‍ നിന്നോട് കടം ഒന്നും വാങ്ങിയില്ലാലോ?" ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, ഇവനോട് ഞാന്‍ എപ്പോഴാ കാശു വാങ്ങിച്ചത്, ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല, ഇനി പന്ടെപ്പോഴെങ്ങനും വാങ്ങിച്ചോ, വലിയ ചിലവൊന്നും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടു അതികം കടം വങ്ങേടി വന്നിട്ടില്ല, നാട്ടില്‍ നിന്നും എണ്ണി ചുട്ട അപ്പം പോലെ കിട്ടുന്ന കാശു, മിച്ചം വെക്കാറുണ്ട്. "ഇനി ഇവന്‍ പറ്റിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയതാണോ?", ബി ബി എ റാങ്ക് കാരനാ, ചേട്ടന്‍ മാര്‍ രണ്ടും എം ബി എ കഴിഞ്ഞു വലിയ positionil ആണ് , ഇവന് ബി ബി എ ക്ക് റാങ്ക് ഉണ്ടായിട്ടും എം സി എ ക്കാന് വന്നത്, വന്ന കാലം മുതല്‍ കലണ്ടര് ഉണ്ടാക്കാനുള്ള പ്രോഗ്രാം എഴുതുകയ, "കടം വാങ്ങിച്ചതല്ല, ഞാന്‍ നീ ചായകുടിച്ച കാശു കൊടുത്തതാ അത് നീ തന്നിട്ടില്ല" ഇവന്‍ എപ്പോഴാ ഞാന്‍ ചായ കുടിച്ച കാശു കൊടുത്തത്, "എ...

ഋതു - ഭേദങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ

Seasons change do we?. എന്ന തല വാചകത്തോടെ ഇറങ്ങിയ ഋതു ഇന്നലെ പോയി കണ്ടു. ഞാന്‍ ശ്യാമ പ്രസാദിന്റെ ഒരു ആരാധകന്‍ ഒന്നും അല്ല, പുള്ളിയുടെ ഒരേ ഒരു സിനിമ മാത്രമെ ഞാന്‍ ഇതിന് മുന്പ് കണ്ടിട്ടുള്ളു. "ഒരേ കടല്‍", അത് എനിക്ക് ഇഷട്ടപെട്ടിരുന്നു, പിന്നെ "അകലെ" എന്ന സിനിമയിലെ ഗാനങ്ങളും. ഐ ടി യില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന മൂന്ന് കൂടുകാരുടെയും അവരുടെ സുഹ്രത്ത്‌ ബന്ധത്തിന്റെയും കഥ പറയുന്ന സിനിമയാണിത്. ഒരു പക്ഷെ ഇതു തന്നെയായിരിക്കണം എന്നെ ഇതിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയത്. നല്ല കെട്ടുറപ്പുള്ള തിരക്കഥ, നല്ല ഗാനങ്ങള്‍, നല്ല ക്യാമറ. അഭിനേതാക്കള്‍ മിക്കവാറും എല്ലാം പുതുമുഖങ്ങള്‍, അത് കാരണം ചില രംഗങ്ങളില്‍ ചിലര്‍ അല്പം ഓവര്‍ ആവുന്നതായി തോന്നി. പതിനേഴു വര്‍ഷത്തെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആയ, വര്‍ഷയും, ശരത്തും, സണ്ണിയും മൂന്ന് വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം, വീണ്ടും ഒരേ കമ്പനിയില്‍ ഒത്തു ചേരുന്നു. അമേരിക്കയില്‍ ആയിരുന്ന ശരത്തിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം ആണ് അവര്‍ ഇവിടെ എത്തുന്നത്‌. തന്റെയും കൂട്ടുകാരുടെയും ഭാല്യ കാല ആഗ്രഹങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കുക എന്ന ഒരു ഉദേശം കൂടി ശരതിനുടായിരുന്നു, പക്ഷെ കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നും പ്രദീക്ഷിച്ചപോലെ നടക്കുന്നില...

തിരുത്താനാവാത്ത ചില തെറ്റുകൾ

             മൂന്ന് ദിവസം അടുപ്പിച്ചു ലീവ് കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ പെട്ടിയും കിടക്കയും, പിന്നെ കുട്ടികളെയും കേട്ടിയവളെയും  കൂട്ടി നാട് പിടിച്ചു.  പിന്നെ സുഖ ജീവിധം, രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് ഉറക്കം തെളിയുക, പുട്ട് കടല കൂട്ടി കഴിക്കണോ അതോ വീട്ടിൽ തന്നെ ഉള്ള പഴം കൂട്ടി കഴിക്കണോ അതോ തമിഴ് നാട് സ്റ്റൈലിൽ മുട്ട വറുത്തതും പഞ്ചസാര യും കൂട്ടി കഴിക്കണോ ഇനി അതും വേണ്ട എങ്കിൽ നാടൻ രീതിയിൽ ചായ ഒഴിച്ച് കഴിക്കണോ  എന്ന കണ്‍ഫ്യൂഷൻ അടിച്ചു ഇരിക്കുക,             "വേണമെങ്കിൽ കഴിച്ചിട്ട് എഴുനേറ്റു പോടാ" എന്ന ഫൈനൽ വാണിംഗ് മിസിസ് മാധവന്റെ അടുത്ത് നിന്നും കിട്ടുമ്പോൾ എല്ലാം കൂടി ചേർത്ത് അടിച്ചു അതിന്റെ മുകളിൽ ഒരു സ്റ്റൈലൻ പാൽ ചായയും കുടിച്ചു എഴുനേറ്റു പോവും             പിന്നെ കേബിളിൽ തമിഴ് ചാനലുകളായ "ആദിത്യ" "ചിരിപ്പോളി" തുടങ്ങിയ ചാനൽ കണ്ടു വെറുതെ ഇരിന്നു ചിരിക്കുക, ഇനിയും ചിരിച്ചാൽ എനിക്ക് വട്ടാണ് എന്ന് വീട്ടുകാർ കരുതും എന്...